We hebben aan dat kleine kindje ook laten zien hoe wij spelen, maar hij had geen staart. Dus pakten we zijn veters maar. Dat is echt heel erg leuk. Hij vond het niet erg ,want elke keer als we dat deden ging hij heel gek blaffen.
Die mensen waren heel leuk , maar het enige nadeel was dat ze steeds met een soort fotocamera voor mijn neus gingen zitten. Na een tijdje heb ik de moed maar opgegeven en ben ik gewoon gaan liggen. Lag ik eindelijk stil, was het nog niet goed. Dan begonnen ze opeens te roepen, dus ik weer kijken. En ja hoor, daar kwam weer een flits.
Uiteindelijk trapte ik er niet meer in, gewoon vervelend gedrag negeren. Dat zeggen zij ook altijd.
Maar ik wordt al een echt foto modelletje , toch ?